आज मी आयुष्य माझे चाचपाया लागलो
नेमके ते हरवले, जे मी जपाया लागलो
त्रस्त या जीन्यास झाला स्पर्श ओझरता तिचा
अन नको म्हटले तरीही मी जगाया लागलो
गीत माझ्या लेखणीचे एवढे भिनले तिला
ती लिहाया बैसली अन मी सुचाया लागलो!
ठरवले हे पाहिजे ! ते पाहिजे ! ते हि हवे !
मागण्या ताज्यातवान्या... मी थकाया लागलो!
शोधले माझेच पत्ते आत माझ्या मी किती!
हरवलो तेव्हाच कोठे सापडाय लागलो!
मज न आता थोडकी आशा कुणी कि 'वा!'
म्हणा आज मी माझ्याचसाठी गुण गुणाया लागलो!
काय हे आयुष्य माझे !काय हि थट्टा तरी!
मी तिला सोडून सर्वा आवडाया लागलो!!
संदीप खरे.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा